Dergi Ara >>
Yıl:2021; Cilt: 58; Sayı: 1>> Özet
TAM METİN
Nöropsikiyatri Arşivi; 2021;58(1):57-62
Alkol Bağımlılığı Hastalarında Taburculuk Sonrası İlk Altı Ay İçindeki Tekrar Yatış Oranları ve Nedenleri
B Geniş , B Coşar , Z Arıkan
Çaycuma Devlet Hastanesi, Zonguldak,
Amaç: Tekrar yatış oranları, tedavi ve bakım kalitesini değerlendiren önemli bir kriterdir. Bu çalışmada alkol bağımlılığı olan hastalarda tekrar yatış oranlarının ve tekrar yatışı öngören değişkenlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmanın örneklemini Gazi Üniversitesi Hastanesi Alkol ve Madde Bağımlılığı Kliniğinde 2005–2017 yılları arasında tekrarlayan yatışı olan 264 alkol bağımlılığı hastası oluşturmuştur. Çalışmada, ICD-10 tanı sınıflandırması kullanıldı. Birinci ve ikinci yatış sırasında hastaların tıbbi eştanı ve psikiyatrik eştanısı arasındaki farklar analiz edildi. Bulgular: Çalışma örnekleminin yaş ortalaması 51,45±12,04 idi ve %89’u (n=235) erkekti. İkinci yatışta eşlik eden baş ağrıları (p=0,001), psikotik semptomlar (p=0,013), anksiyete bozukluğu (p=0,003) ve madde bağımlılığı (p=0,027) anlamlı olarak daha yüksekti ve hastanede kalış süresi daha kısaydı. İlk altı ayda, örneklemin %24,2’sinin (n=64) tekrar yatışı yapıldı. Anksiyete bozukluğunun birlikteliği altı ay içinde tekrar yatış riskini 2,2 kat (OR=2,240; p=0,031) arttırırken, kısa yatış süresi (35 günden az) tekrar yatış riskini iki kat (OR=0,492; p=0,026) arttırmıştır. Sonuç: Hastanede kalış süreleri kısa olan hastalarda, taburcu olduktan sonraki ilk altı ay içinde tekrar yatış riski artmaktadır. Sağlık hizmetlerindeki hastanede kalış süresini azaltan politikalar gözden geçirilmelidir. Bununla birlikte, alkol bağımlılığı olan hastaların ikinci yatışında, madde bağımlılığı tanısının eklenmesi dikkat çekicidir. Bunu önlemek için, alkol bağımlılığının tedavi aşamalarında madde bağımlılığının önlenmesi ile ilgili konular ele alınmalıdır.
Readmission Rates and Causes Within The First Six Months After Discharge in Patients withAlcohol Addiction
Introduction: Readmission rates are an important criterion that evaluates the quality of treatment and care. In this study, it was aimed to determine the rates of readmission and variables predicting readmission in patients with alcohol addiction. Methods: The study sample consisted of 264 alcohol addiction patients with recurrent admissions between 2005–2017 at the Gazi University Hospital Alcohol and Drug Addiction Clinic. In the study, ICD-10 diagnostic classification was used. The differences between the medical comorbidity and psychiatric comorbidity of the patients during the first and second admissions were analyzed. Results: The average age of the study sample was 51.45±12.04 and 89% (n=235) were male. In the second admission, the comorbid headaches (p=0.001), psychotic symptoms (p=0.013), anxiety disorder (p=0.003) and substance addiction (p=0.027) were significantly higher, and the length of hospital stay was shorter. In the first six months, 24.2% (n=64) of the sample was accepted again. While the comorbidity of anxiety disorder increased the risk of readmission within six months 2.2-fold (OR=2.240; p=0.031), the short duration of hospitalization (less than 35 days) increased the risk of readmission 2-fold (OR=0.492; p=0.026). Discussion: Patients with a short hospital stay have an increased risk of readmission within the first 6 months after discharge. Policies that reduce the length of hospital stay in health services should be reviewed. However, it is noteworthy that in the second admission of patients with alcohol dependence, the diagnosis of drug addiction is added. To prevent this, issues related to substance abuse prevention should be addressed during the treatment stages of alcohol dependence.