Dergi Ara >>
Yıl:2002; Cilt: 10; Sayı: Ek 4>> Özet
Psikiyatri Psikoloji Psikofarmakoloji (3P) Dergisi; 2002;10(Ek 4):33-40
Türkiye'de psikiyatri uzmanlık eğitimi: Durum saptamaya yönelik bir anketin sonuçları
A Soykan, İÖ İlhan, I Sayıl
Ankara Üniv. Tıp Fak. Psikiyatri ABD
Giriş: Psikiyatri uzmanlık eğitimi uzun yıllardır gündemde olmasına rağmen uzmanlık eğitimi veren kurumların yapısal özelliklerini ve eğitim içeriğini araştıran yayınlar sınırlıdır. Bu çalışmada, Türkiye genelinde psikiyatri uzmanlık eğitiminin hem eğitimi alanlar hem de verenler tarafından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Metod: Tüm psikiyatri asistanlarına, uzmanlarına ve öğretim üyelerine ulaştırılan bir anket formunun yardımı ile psikiyatri eğitimi veren kurumların rotasyon koşulları, anketi dolduran kişinin kendi eğitim aldığı veya verdiği kurum hakkındaki değerlendirmeleri, aldıkları eğitim içeriğinin değerlendirilmesi sağlanmıştır. Sonuçların yorumlanmasında yalnızca betimsel istatistikler kullanılmıştır. Sonuç: Anketi 65 kişi yanıtlamış ve 21 kurum hakkında bilgi verilmiştir; yanıt verenlerden 18'i (%34,6) araştırma görevlisi, 34' ü ise (%65,4)psikiyatri uzmanıdır. Uzmanların 19'u akademik unvan sahibi olup, psikiyatri eğitimi veren bir kurumda çalışmakta iken 15'i diğer kurumlarda görev yapmaktadır. Eğitim kurumlarının çoğunun fizik koşulları alkol ve madde bağımlılığı, psikosomatik hastalar ve cinsel işlev bozuklukları gibi psikiyatrinin ana konularında özelleşmiş uygulamalarının psikiyatri asistanına öğretilmesi açısından yetersizdir. Rotasyon süreleri kurumlar arasında belirgin farklar göstermektedir. Hem eğiticiler hem de eğitim alanlar "klinik tanı ve tedavi becerisine sahip olma ", "acil yaklaşım" ve "adli olguları ele alma" konularında kurumlarının "başarılı" bir eğitim sunduğunu bildirmektedirler. Öte yandan, "psikoterapi eğitimi", "....yan dalında eleman yetiştirme" ve "bilimsel araştırma planlama ve yürütme" konuları en fazla geliştirilmesi gereken alanlar olarak göze çarpmaktadır. Psikiyatri uzmanlık eğitim süreci, yetişme, denetleme ve eğitim programı açısından değerlendirildiğinde, "psikoterapi ilke ve uygulamaları", "ruh sağlığı hizmetlerini topluma taşıma", "kurumlar arası işbirliği yapabilme" ve "ruh hastalıklarında rehabilitasyon çalışmaları" konularında yetersiz kalmaktadır. Tartışma: Ülkemiz psikiyatri uzmanlık eğitimi, sağlık ocağında verilmesi gereken pek çok hizmete odaklanmış iken, bu çalışmada, "uzmanlık" konularını içeren psikoterapi, alkol ve madde bağımlılığı gibi özelleşmiş hizmetlerin eğitiminde belirgin bir eksiklik olduğunu düşündüren sonuçlar elde edilmiştir.

Psychiatry residency training in Turkey: Results of a national survey on current situation
Introduction: Although psychiatrists have been discussing about psychiatry residency training for many [year]s, there is very limited studies concerning with the current situation. This study tries to gather information on psychiatry residency training programs via a national survey. Method: A questionnaire was forwarded to all psychiatry residents and psychiatrists. Questions were specifically designed for the assessment of rotation conditions, content and context of residency training etc. While the educators were expected to assess the institution where they provide residency training, residents and psychiatrist who were not educators were expected to assess the institution where they receive residency training. Only descriptive statistics were given in this study. Results: Sixty-five responses providing information about 21 institutions obtained from the questionnaire. Results indicated that most psychiatry residency training institutions could not provide and equipped for specific rotations on special interest groups in psychiatry such as alcohol and substance abuse, psychosomatic patients etc. The duration of rotations was extremely variable among institutions. Overall, the institutions could provide better training on "clinical assessment and treatment", "emergency psychiatry" and "forensic psychiatry". However, "psychotherapy education", "training on.... subspecialty" and "planning and conducting psychiatry research " were the areas that need most development. The content of psychiatry residency training programs were appeared to be most inadequate in "psychotherapy rules and applications", "bringing mental health services to the community", "establishing relations among institutions" and "psychosocial rehabilitation of mental disorders" domains. Discussion: The results of this study indicate that psychiatry residency training programs of Turkey appeared to be focused on services that should be given at primary care level; however, programs provide very limited education on more specific services that needed to be given by a psychiatrist such as psychotherapy or the care of alcohol and substance abuse patients.